«يكي بود يكي نبود،روزگاري ف.ا.ح.ش.ه اي بود به اسم ماريا كه…صبركنيد! يكي بود يكي نبود جمله ي آغازين بهترين قصه هاي بچه هاست و ف.ا.ح.ش.ه كلمه اي براي آدم بزرگ ها!به نظر شما من چگونه مي توانم كتابم را با چنين تناقض آشكاري آغاز كنم؟ اما مگر نه اينكه ما آدمها در همه ي زندگي امان يك پايمان در عرش افسانه هاست و يك پايمان در اعماق،بگذاريد براي يك بار هم كه شده داستانمان را به همان شكل آغاز كنيم: روزي روزگاري ف.ا.ح.ش.ه اي زندگي مي كرد به اسم ماريا،مثل همه ي ف.ا.ح.ش.ه ها او نيز معصوم و پاك به دنيا آمده بود…»
پائلو كوئيلو اين بار با شروعي طوفاني پرده از جسارت داستانش بر مي دارد و همانگونه كه خود در پيشگفتارش بيان مي كند:«… در حال حاضر بسيار مي ترسم چون مي دانم رمان جديد من با موضوعي سخت و شوكه كننده برخورد خواهد كرد……من در مورد چيزهايي صحبت مي كنم كه من را نگران مي كنند نه فقط چيزهايي كه ديگران دوست دارند تا بشنوند.بعضي كتابها ما را به فكر وا مي دارند بعضي ما را با واقعيت زندگي روبرو مي كنند اما براي يك نويسنده ي كتاب مهمتر از هر چيز آن است كه در كتابش با صداقت صحبت كند.»
Paulo Coelho
و در ادامه مسير زندگي ماريا كه مانند هر دختر ديگري آرزوي ازدواج و بچه و زندگي رويايي را دارد را برايمان ترسيم مي كند. دلهره هاي اش، سئوال هايش،روياهاي شيرينش در شهري در مركز برزيل شهر رقص سامبا، فوتبال و پله!
«روزهايي كه ماريا منتظر شاهزاده ي دلربايش بود تنها كارش خيال پردازي بود و رويا بافي….. روياها تا لحظه اي لذت بخش هستند كه به مرحله ي عمل نرسيده اند، در روياها ما همه ي ريسك ها و نااميدي ها و سختي ها را ناديده ميگيريم و وقتي كه پير مي شويم ديگران را –ترجيحا پدر و مادر همسر يا فرزندانمان را-براي كوتاهي خودمان در تشخيص دادن روياهايمان سرزنش مي كنيم.»
ماريا كودك است…«اولين بار در يازده سالگي اش بود كه عاشق شد..در مسير خانه تا مدرسه متوجه شده بود كه تنها نيست و همسفري دارد پسري كه در همسايگي اشان بود و در همان شيفت درس مي خواند و به مدرسه مي رفت.آنها هيچ گاه با هم حرف نمي زدند حتي يك كلمه اما كم كم ماريا متوجه شد كه بهترين اوقاتِ روزش لحظاتي است كه به مدرسه مي رود. «
در سراسر داستان يازده دقيقه احساس همزات پنداري شديد با ماريا به سراغمان مي آيد. او نيز ابتدا مي خواهد عاشق باشد و با عشقش به هر آنچه مي خواهد برسد اما وقتي خود در ابراز علاقه كوتاهي مي كند و بي مهري ها و خيانت ها را مي بيند تصميم جديدي مي گيرد…
«…ماريا زانو زد و از مريم مقدس خواست كه او را از آنجا ببرد ماريا براي مدتي بسيار غمگين بود و بيهوده سعي مي كرد…ماريا كم كم متوجه شد دنيا خيلي بزرگ است،عشق خيلي خطرناك است و مزيم مقدس كه در بهشتي دور سكني گزيده به دعاي بچه ها توجهي ندارد»
از دفترچه ي خاطرات ماريا وقتي پانزده ساله بود: «وقتي ما كسي را مي بينيم و عاشق مي شويم احساس مي كنيم همه ي دنيا با ماست…»
ماريا تصميم جديدي گرفت: به اين فكر كرد كه باقي عمرش را راهبه اي مي شود و بقيه ي زندگي اش را وقف عشقي كند كه صدمه نمي زند و جاي زخم هاشي روي قلب باقي نمي ماند…»
اتفاق افتاد كه او از راهبه شدن و عمرش را وقف مسيح كردن پشيمان شد…(به كتاب مراجعه شود)
و اينگونه دوره ي نوجواني ماريا سپري شد.. از دفترچه ي خاطرات ماريا وقتي هفده ساله بود: «هدف من اين است كه عشق را بفهمم وقتي عاشق بودم احساس زنده بودن مي كردم و مي دانم هرچيزي كه الان دارم هرچه قدر هم جالب به نظر برسد اما مرا هيجان زده نمي كند…اما عشق چيز وحشتناكي است..»
ماريا نوزده ساله بود،دبيرستان را كه تمام كرد در يك پارچه فروشي مشغول به كار شد جايي كه رييسش بي درنگ عاشق او شد.در آن زمان ماريا مي دانست چه طور از مردها استفاده كند بدون آنكه از خودش استفاده اي شود و با وجود اينكه عشوه گر بود هرگز به او اجازه نداد او را لمس كند..
«ماريا دو سال تمام سخت كار كرد هر ماه مقداري پول نيز به خانواده اش كمك مي كرد تا بالاخره موفق شد.. وبراي رفتن و گذراندن يك هفته تعطيلي اش به شهر روياهايش پول جمع كرد جايي كه ستاره هاي فيلم و تلويزيون در آن زندگي ميكردندتصوير روي كارت پستال: ريو دژنيرو..»
* باقي داستان ماريا را و آنچه بر او در ريو دژنيرو مي گذرد تا ماجراهايي كه در سوييس برايش اتفاق مي افتد را با اين مقدمه و توضيحات در كتاب يازده دقيقه ي پائلو كوئيلو كه از طريق لينك زير مي توانيد دانلود كنيد، بخوانيد…
Paulo Coelho
لينك دانلود يازده دقيقه از پائلو كوئيلو
Download Eleven minutes from Paulo Coelho
منبع: کافه پیانو (معرفی و دانلود کتاب)
